Çıplak Kral

Küçükken söylerdik hep ; ’ Anne bak kral çıplak ! ’ diye. Böyle böyle büyüdük belkide, böyle sonlar çizdik hep birilerine. Masallarda hep kötü kurdun karşısında masum kırmızı başlıklı kızı gördük.Yahut elmayı veren cadıyla pamuk prensesi.. Hep kötü ve iyi çatışmasıyla büyüdük ve ona göre şekillendi tüm hayatımız.Başkalarını kötü gördüğümüzde kendimizi hep iyi sandık.Kötünün karşısındaki hep iyiymiş gibi.. Kimse kendini tanımayı beceremedi.Hep bir yerlerden yakaladık başkalarını.Bizimde başkası olduğumuz hiç aklımıza gelmedi.. İktidar olduk,muhalefeti suçladık;muhalefet olduk iktidarı suçladık.Bazılarımız iktidar veya muhalefet sıfatını bile alamadı, kendisinden başka herkesi suçladı… 
Sokakta kalmışlardan korkarak büyümeye çalıştık biz hep. ‘Kaçırırlar seni!’ dendi;annemizin eteklerine yapıştık.Ve büyüdükten sonra insanlara değer vermemeye başladık; korktuğumuz insanlar yüzünden biz hayatın ta kendisini kaçırdık belkide.. ‘Öcü!’ gelir dediler bize sustuk oturduk, ‘Noel Baba gelecek’ dediler heyecanla bekledik. Asıl ‘öcü’nün hayatımızın içine gittikçe yerleşen ‘Noel baba’ olduğunun farkına varamadık hiç.
Usul usul öğrettiler bize korkmayı da,kötülemeyi de,uzak durmayı da.Düşünecek vakit yoktu o zaman hep başkaları bizim yerimize düşündü.Minik minik dünyalar tasarladı ve yerleştirdi bizi içine.Nefes almayı beceriyoruz deyip tutunduk. 
Eleştiriyi sokaktaki çocuk hırsızı gibi gördük hep.
Düşünmeyi de çıplak kral gibi..
Annemizi uyardık,eteğine sarıldık.

Bakın kral çıplak dedik hep.Bakın pamuk prensesi bayılttılar.(!) 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !